‘Branham-beweging’- een eerste oriëntatie op de boodschap van de eindtijdprofeet

Wie was William Branham?

Deze gemeenschap, die bestaat uit autonome gemeenten, oriënteert zich op de boodschap van de Amerikaanse prediker William Branham (1909-1965). Rond zijn twintigste jaar komt hij tot bekering. Aanvankelijk is hij een Baptistenprediker, die later in contact komt met ‘Oneness’-pinkstermensen (‘Jesus Only’- pinkstergelovigen met een unitarisch standpunt tegen de drie-eenheidsleer).

In 1933 krijgt Branham door een stem tijdens een doopdienst in de rivier de Ohio – bij het onderdompelen van de zeventiende dopeling – te horen dat de boodschap, waarmee hij voort zou gaan, de voorloper van de tweede komst van de Here Jezus Christus zou zijn.

Bedieningen in fases

In 1946 verschijnt hem een engel met een opdracht, die William Branham aanstelt om een genezingsboodschap over de hele wereld te brengen. De eerste trek in zijn bediening is de handoplegging tot genezing als evangelist en de tweede trek in zijn bediening is de geheimen van het hart van mensen te openbaren als profeet. Dit gebeurt door middel van woorden van bovennatuurlijke kennis. Op deze wijze wordt de aandacht van de mensen getrokken en krijgt hij populariteit die niet van lange duur zou zijn, omdat dit voorbereidende fases zijn tot de toebereiding van de Bruid in de eindtijd. Branham verzet zich tegen de verdeelde denominaties van de christenheid, maar kan wel op individuele basis vrij met christenen uit allerlei denominaties omgaan.

In december 1955 komt de engel tot hem in een visioen en toont hem het verleden, het heden en de toekomst van zijn bediening. Volgens de engel moet hij zich gereed maken voor de derde en laatste trekvan zijn bediening. Broeder Branham wordt een hoge tentachtige plaats getoond (bekend als ‘the tent vision’), waar de massa’s vergaderd zijn, maar de focus van het visioen is gericht op een klein houten gebouw aan de ene kant van het platform. De tekenen van de eerste twee fases zijn absoluut een publieke show. De mensen komen bij duizenden, niet om het Woord te horen, maar de tekenen te zien. Het is een generatie van ‘tekenzoekers.’ De derde fase zou verschillend zijn, alleen degenen die hun nood herkennen, zouden de geheimenissen verstaan en in deze geheime plaats van God komen, wars van publieke show of uiterlijk vertoon.

Leraar en profeet van de eindtijd

Zijn laatste levensjaren (vooral van 1960-1965) wijdt hij aan de openbaring van de geheimenissen van God en de eindtijdboodschap voor de Bruid. De bediening van br. Branham begint meer en meer te verschuiven van evangelist naar leraar en profeet. In deze fase gaat het Woord open en worden de geheimenissen geopenbaard. Die laatste jaren noemt men wel de derde trek, waarin hij zich wijdt aan het diepere onderricht van de Bruidsboodschap en hij met zijn uitleg van ‘De zeven gemeentetijdperken’ (1960/1961) komt, die door Lee Vayle in een boek worden vervat. In 1963 brengt William Branham zijn prediking over ‘De zegen zegels’. Waar velen deze dingen als het hoogtepunt van Branham’s bediening zien, hebben anderen er een tegenovergestelde kijk op. Het is in elk geval duidelijk dat Branham in zijn laatste levensfase een smallere, maar ook diepere boodschap brengt. Een boodschap speciaal voor de Bruid volgens de meesten van zijn aanhangers (of zeggen anderen: eenvoorschouw van de Bruid, want broeder Branham heeft de derde fase niet kunnen afmaken). Daarmee neemt zijn populariteit af en wordt hij meer dan ooit tevoren een controversiële prediker.

 

Heikele leerstellingen

In de latere jaren van zijn bediening treden omstreden geloofsopvattingen sterker naar voren, waarvan we noemen:

 

  • Het afwijzen van de drie-eenheid en in verband daarmee het overdopen in de naam van de Here
    Jezus Christus.
  • Het prediken van het slangenzaad-doctrine, waarin Kaïn vrucht zou zijn uit de gemeenschap van
    Eva met de fysiek rechtopgaande slang en Abel vrucht van de gemeenschap tussen Adam en
    Eva.
  • Zijn volgelingen gaan hem steeds meer beschouwen als de eindtijdprofeet Elia (Mal. 4:5), de
    boodschapper van het laatste tijdperk Laodicea (Openb. 10:7).

 

Gemeentetijdperken

Branham heeft – in navolging van Bijbelleraar Clarence Larkin – de kerkgeschiedenis ingedeeld in perioden analoog aan de zeven gemeenten uit Openbaring 2 en 3. Dat ziet er als volgt uit:

 

  • Efezetijdperk: 53 tot 170 na Christus.
  • Smyrnatijdperk: 170 tot 312 na Chr.
  • Pergamumtijdperk: 312 tot 606 na Chr.
  • Tyatiratijdperk: 606 tot 1520 na Chr.
  • Sardestijdperk: 1520 tot 1750 na Chr.
  • Filadelfiatijdperk: 1750 tot 1906 na Chr.
  • Laodiceatijdperk: 1906 tot de opname.

 

Branham voegt daaraan specifiek toe – wat de eerste zes gemeentetijdperken betreft – wie in de loop der geschiedenis de ‘engelen’ of ‘boodschappers’ der gemeenten geweest zijn:

 

  • Paulus (ong. van 3 tot 64 of 67 na Chr.) van Efeze.
  • Irenaeüs (ca. 140 tot ca. 202 na Chr.) van Smyrna.
  • Martinus (ca. 316 tot 397, beter bekend als St. Maarten, een Franse bisschop) van Pergamum.
  • Columba (521-597, een Ierse heilige) van Tyatira.
  • Maarten Luther (1483-1546) van Sardes.
  • John Wesley (1703-1791) van Filadelfia.
  • William Branham (1909-1965) van Laodicea.

 

De invulling van de laatste ‘engel’ of ‘boodschapper’ is gedaan door Branham’s volgelingen.

 

Vuurzuil en mysterieuze wolk

Zijn bediening werd begeleid door veel visioenen en manifestaties, waarvan foto’s werden genomen. De twee bekendste zijn de ‘vuurzuil’ of halo boven zijn hoofd als bovennatuurlijke bevestiging van zijn bediening (1950) en de geheimzinnige wolk (1963) in Arizona, waarin het gelaat van de Here Jezus Christus herkenbaar zou zijn.

 

De verwarring na Branham’s plotselinge heengaan

Als Branham eind 1965 plotseling overlijdt aan de gevolgen van een aanrijding door een dronken automobilist treedt ontsteltenis en verwarring onder zijn volgelingen op.

Diverse leidinggevende broeders werpen zich op als degene die nu de profetische mantel van Branham draagt. Extreme randfiguren beschouwen Branham als hun voorloper en profileren veel meer hun eigen bediening. Het komt voor dat sommigen zich als achtste boodschapper beschouwen of men meent een Elisa- of Jozua-bediening te hebben.

 

Voedsel voor de Bruid

In de hoofdstroom van de zogenoemde ‘boodschapsbeweging’ richt men zich op de inhoud van de 1188 boodschappen die op banden bewaard is en door velen als voedsel voor de Bruid worden aanvaard. Veel van de geschriften en tapes van broeder Branham is in talrijke talen overgezet. Toespraken worden in brochures verspreid en tegenwoordig in mp3-vorm aangeboden. Gemeenten in ‘de boodschap’ zijn autonoom en daarmee zelfstandig ten opzichte van elkaar, hoewel er wordt samengewerkt. Daarnaast moet gezegd worden dat de beweging takken en twijgen kent, die naast variatie tevens verdeeldheid tentoonspreiden.

 

Wereldwijde verbreiding

In Nederland zijn er een stuk of zes gemeenten die naar schatting minstens tussen de 400 en 500 leden tellen. Er wordt gezongen uit een eigen bundel, waar liederen uit Joh. de Heer, Glorieklokken en Opwekking staan naast Engelse liederen. De samenkomsten ademen een blijde sfeer. In een artikel van het Reformatorisch Dagblad werd de ‘Gemeenschap van Christenen’ te Wapenveld in 20008 getypeerd als ‘een vrolijke kerk.’  In de prediking valt op dat er met regelmaat citaten aangehaald gemaakt worden van ‘de profeet.’ De Bijbel blijft als regel uitgangspunt.

Wereldwijd zijn er zo’n anderhalf tot twee miljoen aanhangers van de boodschap van de legendarische profeet William Branham.

 

Resumé

Dat er vele genezingen plaats hebben gevonden in de grote Branham-campagnes van de vijftiger jaren wordt door veel mensen erkend. De aanspraak dat hij als de eindtijdprofeet, de Elia die komen zou, moet worden gezien, is controversieel voor bijna allen.

Branham heeft in diverse opzichten de mensen naar Jezus Christus en de Bijbel als Gods Woord gewezen. Sommige van zijn visioenen zijn (nog) niet uitgekomen, enkele manifestaties zijn discutabel gebleken en een paar van zijn leerstellingen roepen bij toetsing in bijbels licht grote vraagtekens op. De meeste mensen van ‘de boodschap’ aanvaarden andere christenen als broeders en zusters, al is men zich zeer bewust van de speciale boodschap die aan hen is toevertrouwd.
Jildert de Boer
©Verdieping en Aansporing 2015.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *